အလြမ္းရဲ႕အသွ်င္

ညိဳ႕အားျပင္းတဲ့ ဆြဲငင္အားမွာ
အေရာင္မဲ့ရင္ခုန္ေတြ

ထစ္ထစ္ေင့ါေင့ါ
ကစဥ္ကလ်ား
ေတာင္လား ေျမာက္လား
အားမပါတဲ့ ေျခလွမ္းေတြ
ေသေအာင္ေလွ်ာက္လဲ မေရြ႕ခဲ့ပါဘူး . . . အသွ်င္ . . . .

တိမ္နဲ႔ထုဆစ္တဲ့ ပန္းဆယ္မ်ိဳး
တစ္ခုမွ မတက္မက္ခဲ့ . . .
ရနံ႕နဲ႔ ဖြဲ႔ဆိုတဲ့ ပန္းေရာင္မုသား
ဘ၀နဲ႔ လဲၿပီး ၀ယ္စားမိတယ္ . . .
ဘာလိုလိုနဲ႕ . . .
ဘာမွမလိုေအာင္
လက္ထဲက အမွန္တရားတစ္ခု
ယေန႔ထိ လန္းဆန္းေနဆဲပါ . . အသွ်င္ . . . . . .

ရာသက္ပန္ေရာင္ရဲေစေရးအတြက္
ရက္စက္မႈေတြ ဒါနျပဳေတာ့
ဦးမေမာ့ခဲ့ဘူးေလ . . . .
အျဖဴတစ္ရြက္မုိ႔ ေသြးပ်က္ရေပမယ့္
ေဆးတစက္ေတာ့မက်ပါရေစနဲ႕. . . .အသွ်င္ . . . . .

ရာသီသံုးပါး မလြတ္စတမ္း
အလြမ္းအျပည့္စာမ်က္ႏွာေတြ
ဖတ္တုိင္း၀ဲတဲ့မ်က္ရည္က
သက္ေသထူကာ ေျပာရွာတယ္
“ သူ . . ဖတ္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး” တဲ့ . . . .
ဟုတ္တယ္ . . . .
ေမ့မွာဆိုးလို႔ က်တ္ေနခဲ့တာပါ . . . . အသွ်င္ . . . .

လြမ္းစရာအတိတ္နဲ႔
လြမ္းခ်င္းေတြရင္မွာပိုက္ရင္း
လြမ္းမ်က္ရည္၀ဲ လြမ္းမိုးသည္းမွာ
လြမ္းရက္ရွည္ လြမ္းသက္ရွည္
လြမ္းခ်က္မေျပႏုိင္ေသးတဲ့
အလြမ္းသမားေလးတစ္ေယာက္ကုိ
လြမ္းခြင့္ေလးေပးခဲ့ပါေတာ့ . . .
အကၽြန္႔ရအသွ်င္ သခင္မရယ္ . . . . . . ။

ရင္နင့္သူ

ရင္နင့္ သူ