Pages

Friday, October 12, 2012

ႏွစ္ဖက္ျမင္

ဒီေန႔ေတာ့ကဗ်ာကို
အဆံုးကစေရးမိတယ္။
လံုးလံုးသတိမထားမိတာဗ်ာ

သိလိုက္ေတာ့
အဲဒီ့အဆံုးနဲ႔စတဲ့ကဗ်ာက
အစေရာက္လိုဆံုးေတာင္ေနျပီ။

ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေတာ့ဘာျဖစ္လဲဗ်ာ
အရာအားလံုးဟာစက္ဝန္းသေဘာေပါ့
အစကအဆံုးျဖစ္လို႔
အဆံုးကအစေနရာဝင္ယူလိုက္ေတာ့
လကမနက္မွာထြက္လာလို႔လား။

လဆိုတာမနက္မွာမထြက္ေပမဲ့
ေနေရာင္ျမင္တိုင္းမာန္မတက္နဲ႔
ခင္ဗ်ားအားကိုးတဲ့ကမာၻာဆိုတာေတာင္
တစ္ျခမ္းပဲလင္းႏိုင္တာေလ

ဘယ္ဟာမွပံုေသမမွတ္နဲ႔ကိုယ့္လူ
အႏုပညာဆိုတာခင္ဗ်ားထင္တာထက္႐ႈတ္ေထြးတဲ့ပုစာၦ
ခင္ဗ်ားၾကယ္ေတြကိုေရၾကည့္လို႔ရရင္ရမယ္
အႏုပညာဆိုတာကိုဖြင့္တဲ့
စကားလံုးကို နိဗၺာန္မေရာက္ခင္အထိေရ
မကုန္ေစရဘူး

အဲဒီေတာ့ တရားေသမလုပ္ပါနဲ႔
အစနဲ႔အဆံုးမရွိေတာင္ျဖစ္တဲ့ကဗ်ာ
က်ဳပ္ကေနရာပဲလြဲတာပါကိုယ့္လူရယ္
က်ဳပ္ကိုလက္ခံေအာင္မျငင္းနဲ႔
သေဘာထာေလးပဲကြဲလြဲလိုက္ပါ
ခင္ဗ်ားပင္ပန္းမွာစိုးလို႔ေလ။

ျမင္ၾကည့္လိက္စမ္းပါ
ႏွစ္ဖက္စလံုးက
တကယ္ေတာ့အဆံုးအစဆိုတာ
ဘာမွမဟုတ္ဘူး
႐ႈေထာင့္ဆိုတာရဲ႕အေစအပါးတစ္ခုသာ။ ။

ေအာင္စည္သာ
၂၂/၀၇/၂၀၁၂ 

0 comments:

Post a Comment